Terör… Soğuk, sevimsiz ve keskin bir kelime.  Terör denilince insanların yarım kalmış hayallerini düşünürüz. Şehit olmuş bir askerin babası, annesi, kardeşi… Yüreği yaralı bir eşin çığlığı tırmalar kulaklarımızı.  Oyuncağı elinden düşmüş küçük bir çocuğun resmi düşer gözlerimize… Belki de tam o sırada başka bir şehirde biri, yarım kalan bir mektubu tamamlıyordur: “Anne, iyiyim. Merak etme…”…